STRONA GŁÓWNA

Słowniczek

adapter światłowodowy Element optyczny służący do połączenia ze sobą dwóch złączy światłowodowych (takich samych lub różnych typów) albo też złącza i portu optycznego.

APC (angled physical contact) Standard wykonania złączy światłowodowych, w którym czoło ferruli jest wypolerowane pod kątem 8°. Dużo rzadziej stosuje się także inne kąty - 7°, 9°, 12°, 14°. Umożliwia to uzyskanie znacznie niższej reflektancji połączenia niż przy połączeniu w standardzie PC. Z reguły przyjmuje się że reflektancja dla złącza APC>65 [dB]. Złącza tego typu najczęściej występuje w kolorze zielonym.

apertura numeryczna (NA - numerical aperture) Liczba określająca zdolność włókna światłowodowego do transmisji promienia świetlnego padającego na jego czoło pod pewnym kątem w stosunku do osi rdzenia światłowodu. Definiowana jest jako sinus kąta akceptacji, czyli maksymalnego kąta pomiędzy padającym promieniem świetlnym a osią rdzenia włókna, dla którego zachodzi jeszcze zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia padającego promienia na granicy rdzeń-płaszcz.

ATM (asynchronous transfer mode) Technologia szerokopasmowej transmisji danych stosowana zarówno w sieciach LAN jak i WAN opracowana jako alternatywa dla sieci ISDN. Jej głównymi zaletami jest elastyczność (może pracować z istniejącymi jak również dopiero powstającymi technologiami) i skalowalność – może oferować kilka klas szybkości poczynając od 1,54 Mbps do 10 Gbps. Osiągnięto to poprzez zastąpienie pakietów komórkami o określonej długości - 52 bajty (48 bajtów danych i 5 bajtów nagłówka), co znacznie usprawniło przełączanie komórek. Przed rozpoczęciem transmisji wymagane jest zestawienie połączenia.

bit (b) Najmniejsza jednostka informacji. Może przyjmować jedną z dwóch wartości określane najczęściej jako "0" i "1". W sieciach komputerowych "0" to najczęściej brak sygnału lub sygnał o wartości poniżej określonego poziomu, a "1" - sygnał o wartości większej niż określona wartość. Oznaczany literką "b" w odróżnieniu od "B" używanego dla oznaczenia bajtu.

bajt (B) Pierwotnie była to najmniejsza adresowalna jednostka pamięci komputerowej. W pierwszych komputerach składał się z kilku bitów - od 4 do 12. Obecnie w praktyce nie spotyka się innych wartości niż 8 bitów. Jeden bajt składający się z 8 bitów może przyjąć 256 różnych stanów co pozwala na zapisanie 256 znaków. Oznaczany literką "B".

BNC Złącze służące do łączenia sieci zbudowanych z kabli koncentrycznych. Używany dawniej w sieciach komputerowych standardu 10BASE2, czyli tzw. "cienkiego ethernetu". Obecnie w tym zastosowaniu spotykany już bardzo rzadko. Nadal jednak wykorzystywany jako złącze aparatury pomiarowej lub w instalacjach telewizji przemysłowej.

całkowite wewnętrzne odbicie Zjawisko fizyczne polegające na całkowitym odbiciu promienia świetlnego padającego pod kątem wyższym niż tzw. kąt graniczny na granicy dwóch ośrodków przy przechodzeniu od ośrodka o większym współczynniku załamania światła do ośrodka o mniejszym współczynniku. Zjawisko powszechnie wykorzystywane w światłowodach gdzie rdzeń włókna zbudowany z materiału o wyższym współczynniku załamania światła otoczony jest płaszczem o mniejszym współczynniku co umożliwia transmisję sygnału optycznego w rdzeniu.

centrowanie Czynność polegająca na takim ustawieniu geometrycznej osi włókna światłowodowego aby pokryła się z geometryczną osią portu optycznego lub drugiego włókna w celu zminimalizowania tłumienności połączenia optycznego. W połączeniach rozłącznych zadanie do najczęściej spełniają różnego rodzaju ferrule wchodzące w skład złącza optycznego.

dB Stosunek dwóch wartości wyrażony w skali logarytmicznej. Wartość podana w decybelach mówi nam jak bardzo dany sygnał został wytłumiony lub wzmocniony względem sygnału odniesienia. Często charakteryzuje nie sam sygnał ale element (urządzenie), które służy do tłumienia/wzmacniania sygnałów.

dBm Pochodna jednostki dB. Mówi nam o ile dycybeli dana jednostka jest większa/mniejsza niż 1 mW. Przykładowo wartość 0 [dBm] oznacza, iż badany sygnał ma wartość 1 mW.

CWDM (Coarse Wavelength Division Multiplexing) Technologia zwiększenia przepływności toru światłowodowego polegająca na jednoczesnej transmisji w jednym włóknie światłowodowym kilku fal optycznych o różnych częstotliwościach. Każda częstotliwość stanowi odrębny kanał transmisyjny o określonej szybkości transmisji. Chociaż teoretycznie w tej technologii mamy możliwość wykorzystania 18 kanałów od 1270 [nm] do 1610 [nm] z odstępem 20 [nm] to praktycznie wykorzystuje się tylko 8 zawartych w trzecim oknie transmisyjnym 1470 [nm] – 1610 [nm]. Bardziej zaawansowaną technologią bazującą na podobnym rozwiązaniu jest DWDM.

DWDM (Dense Wavelength Division Multiplexing) Technologia zwiększania przepływności toru światłowodowgo polegająca na jednoczesnej transmisji w jednym włóknie światłowodowym wielu sygnałów cyfrowych z przydzieleniem każdemu sygnałowi innej długości fali świetlnej, która go przenosi. Każda długość fali świetlnej odpowiada kanałowi transmisyjnemu o określonej przepływności, np.: 2,5 Gbps (STM-16), 10 Gbps (STM-64), 40 Gbps (STM-256). Najczęściej DWDM definiuje się w paśmie C w zakresie fal świetlnych o długościach pomiędzy 1530 [nm] a 1565 [nm]. Pozwala to na uzyskanie 40 kanałów - odstęp pomiędzy kanałami 100 [Ghz] lub 80 kanałów – odstęp pomiędzy kanałami 50 [GHz]. Wykorzystanie większego pasma i dalsze zmniejszenie odległości pomiędzy kanałami pozwala osiągnąć krotności nawet 400 kanałów DWDM, dających sumarycznie przepływność rzędu kilku Tbps i większe.